Deel 3: De lege handen · De lamp bij daglicht
Wie de hemel leegveegt, breekt ook zijn eigen dak af.
Hij had altijd gedacht dat ongeloof iets was voor wie lachte. De man in de grote stad, die op tafel had geslagen. Die vrij was als een vogel. Hij had niet geweten dat je zo kon kijken: als iemand die het huis heeft zien instorten waar de anderen nog in zitten te eten.